hayat benimle oyun oynama...
Olur ya,bir an unuttuğun duyguların düşer aklına..yaşını düşünmeden ,geçen yıllara bakmadan..
birzamanalar senin olan duygular sarar seni..
özlenilmek hoşuna gider her insanın, biri tarafından önemsenmek..
hayat kırkında tekrar güler sanırsın ..
iyi hissedersin kendini...
düşünürsün..
ama gülümseme yayılır yüzüne..ne oluyor dersin..
kendine...
hayat , ne oluyor bana..
kırkında olmazki..dersin..
yaşamın yarısını geçmişken..
herşeyi öğrendim..yaşadım derken...
bu ne ki?
adı yok ..
hayat bana yinemi oynuyor
ama belkide bu oyun son oyun..
ama içimde hüzünlü bir mutluluk var..
birileri için önemli olmayı çoktan unutmuşum ben..birinin jokeri olmayı..
hayat bana oyun oynama....
vaktim yok..
keşke 20 yaşında olsaydım..
bu sene yaşadıklarım..beni yaralayan..
yada ben kaybediyorum sanırım...
neyi diyorsan..
onuda cevaplandıran sen ol...
ama içimdeki çocuk hala umutlu..
umut varya...
işte beni yaşama bağlayan gerçek...
umutsuz kalırsam birgün... bırakıp gidermiyim uzaklara..yüreğimin götürdüğü yere...